Cindy, Rudy, Sylvie
上星期六19/4的早上, Rudy收到一個電話通知, 他的親生媽媽於當天早上病逝, 终年59歲, 那是隔了超過25年之後的联络, 但好可惜, 一切已不復再!
20/4 星期日早上, Rudy的其中一個繼妹Cindy再致电给我們, 問可否將Rudy及我的名字, 一併印在doods brief 之上, 我們說可以, 因為這是對死者的最後尊敬, 而且她真的是Rudy的親生媽媽, 這是不變的事實.
21/4 星期一的晚上, 我們相約了另2位繼妹來過見面; 這是隔了25年後的第一次, 雙方也帶了大批小時候的相片, 一起懷念, 從其中一位繼妹所知, Rudy的親生媽媽一直將一張Rudy小時候的相片放在銀包內, 偷偷看着Rudy的相片而流淚, 那刻, 觸動了Rudy的心靈......
23/4 星期三的晚上, 這晚我們到了一處地方看他媽媽的遺體, 她很安祥的睡在棺木心裡, Rudy终於留下淚來......
明天25/4 星期五早上, 我們會出席喪禮, 今天下午我們去花店選購了花圈, 明天会放在教堂內, Rudy 也會讀出他给媽媽的一封信.
" Toen ik zaterdag het telefoontje kreeg,
werd ik overdonderd met het slechte nieuws.
Zoals iedereen had ik ook graag nog afscheid willen nemen.
Wat er in het verleden gebeurd is, daar kan niemand iets aan veranderen.
Maar dat doet er eigenlijk niet toe. Het mooiste is nu dat ik
mijn zusjes terug kon zien.
Ik kan het niet in woorden omschrijven…
maar het was een prachtig moment dat we elkaar
na zovele jaren terug zagen.
Natuurlijk komen de herinneringen naar boven, slechte en goede.
Die slechte zijn slechts een herinnering en zjjn je vergeven.
Toekomst is voor mij veel belangrijker dan het verleden.
Misschien heeft het allemaal zo moeten zijn… Dat weet niemand.
Ik neem nu afscheid van jou met respect voor het leven.
Het verleden is je vergeven en bedankt dat je ondanks alles
aan mij bent blijven denken… "
Je zoon Rudy
